แนวทางการพัฒนาการควบคุมผู้ต้องขังด้วยระบบติดตามอิเล็กทรอนิกส์ กรณีการควบคุมผู้ต้องขังภายนอกเรือนจำแบบชั่วคราว มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาถึง 1) ปัญหาและอุปสรรคในการควบคุมผู้ต้องขังภายนอกเรือนจำในภารกิจต่าง ๆ ของกรมราชทัณฑ์ 2) ปัญหาและอุปสรรคที่มีความเป็นไปได้ที่จะเกิดขึ้นในการควบคุมผู้ต้องขังภายนอกเรือนจำด้วยระบบติดตามอิเล็กทรอนิกส์ และ 3) แนวทางในการเพิ่มศักยภาพในการควบคุมผู้ต้องขังภายนอกเรือนจำด้วยระบบติดตามอิเล็กทรอนิกส์ โดยใช้แบบสัมภาษณ์เชิงโครงสร้างเป็นเครื่องมือในการศึกษา ซึ่งประกอบด้วย แบบสัมภาษณ์แบบเจาะลึกเป็นรายบุคคล และแบบสัมภาษณ์แบบประชุมกลุ่มย่อย โดยผู้ให้ข้อมูลหลักในการศึกษาครั้งนี้คือบุคคลที่อยู่ในกระบวนการยุติธรรมที่มีลักษณะการทำงานเกี่ยวข้องกับผู้ต้องขัง ซึ่งเลือกจากประสบการณ์ในการปฏิบัติหน้าที่ 15 ท่าน ผลการศึกษาพบว่า การขาดแคลนอัตรากำลังเจ้าหน้าที่ในการควบคุม ประกอบกับการเดินทางที่มีระยะทางไกลหรือใช้เวลานาน และสถานที่ไม่เอื้อในการควบคุมผู้ต้องขังระหว่างอยู่ภายนอกเรือนจำ เป็นปัญหาและอุปสรรคที่สำคัญในการควบคุมผู้ต้องขังภายนอกเรือนจำซึ่งก่อให้เกิดความเสี่ยงในการหลบหนี ปัญหาและอุปสรรคที่มีความเป็นไปได้ที่จะเกิดขึ้นในการควบคุมผู้ต้องขังภายนอกเรือนจำด้วยระบบติดตามอิเล็กทรอนิกส์ คือ ความพร้อมของบุคลากรสำหรับการใช้เทคโนโลยี การวางแผนการปฏิบัติงานที่ชัดเจน ลักษณะของอุปกรณ์ที่อาจขัดขวางการทำกิจกรรมต่างๆและความคงทน และการรายงานการตรวจนับที่สะดวกในการตรวจสอบและมีความแม่นยำน่าเชื่อถือ การพัฒนาเพื่อนำระบบติดตามอิเล็กทรอนิกส์มาใช้สำหรับการควบคุมผู้ต้องขังภายนอกเรือนจำให้ประสบความสำเร็จ มีแนวทางดังนี้ 1) การคัดเลือกผู้ต้องขัง 2) รูปแบบของสัญญาณให้ตรงตามวัตถุประสงค์ของการควบคุม 3) รูปแบบของอุปกรณ์จะต้องพิจารณาหารูปแบบที่เหมาะสม 4) การวางแผนระบบการใช้งาน 5) ฝึกอบรมเจ้าหน้าที่ 6) เพิ่มมาตรการตรวจค้นที่เข้มงวด 7) ใช้เทคโนโลยีกล้อง CCTV ช่วยในการระบุตัวตน 8) ประชาสัมพันธ์และรณรงค์ให้ประชาชนทราบและช่วยสอดส่องดูแลผู้ต้องขัง และ 9) มีการกำชับและการสร้างแรงจูงใจในการปฏิบัติตามระเบียบของผู้ต้องขัง