การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษารูปแบบการเข้าสู่การค้าประเวณีในสังคมร่วมสมัยในประเทศไทย และ 2) สรุปประเด็นข้อเสนอทางนโยบายต่อสถานการณ์การค้าประเวณีในประเทศไทย เป็นการวิจัยเชิงคุณภาพ (Qualitative Research) โดยการสัมภาษณ์เชิงลึกกับผู้ให้ข้อมูลสำคัญ จำนวน 15 ราย ได้แก่ 1.ตัวแทนสถานประกอบการที่จัดการควบคุมและติดต่อประสานงาน หญิงขายบริการให้กับผู้ซื้อบริการ 5 ราย 2.ตัวแทนหญิงขายบริการในสถานประกอบการ 5 ราย และ3.ตัวแทนหญิงขายบริการแบบอิสระ 5 ราย ผลจากการศึกษาพบว่า อาชีพค้าประเวณีสะท้อนให้เห็นถึงความยั่งยืนของโสเภณีที่มีประวัติศาสตร์ยาวนาน ดำรงอยู่ทุกมิติพื้นที่โครงสร้างสังคม หลากหลายตลาดช่องทางการค้าและความพยายามดิ้นรนหลีกหนีจากการความสัมพันธ์เชิงอำนาจ และการกดขี่เหยียดหยาม ด้วยการแสวงหาคำศัพท์คำเรียกใหม่ๆ มาทดแทน รวมทั้งวิวัฒนาการทางสังคมในการยอมรับอาชีพให้บริการทางเพศ ซึ่งปัจจัยที่ก่อให้เกิดปัญหาการค้าประเวณีเกิดขึ้นจากทั้งในส่วนของผู้ค้าประเวณี เศรษฐกิจ และสังคม แนวนโยบายของประเทศรวมทั้งผลตอบแทนที่ผู้เกี่ยวข้องกับการค้าประเวณีได้รับ และควรมีการเสนอให้ยกเลิกกฎหมายที่จะจับกุมลงโทษผู้ค้าประเวณี และให้ใช้กฎหมายอาญาและกฎหมายอื่น ๆ ดำเนินการกับผู้แสวงหาผลประโยชน์บังคับ ค้าผู้หญิง แนวคิดนี้ส่งเสริมให้หญิงค้าประเวณีไม่ถูกแสวงหาผลประโยชน์จากร่างกายของตน มีการรับรอง คุ้มครอง และให้สิทธิแก่ผู้ค้าประเวณีในฐานะพลเมืองคนหนี่ง และต้องมีการจัดระเบียบด้านสาธารณสุข โดยแนวคิดเช่นนี้มิได้ถือว่าผู้ค้าประเวณีเป็นอาชญากรเหมือนกับอาชญากรอื่น เป็นผลทำให้เกิดการยกระดับคุณภาพชีวิตการทำงานของหญิงค้าประเวณีให้มีความเท่าเทียมหรือมีมาตรฐานของความเป็นพลเมืองที่จะมีสิทธิได้รับ การคุ้มครองและดูแลอย่างเหมาะสม ซึ่งอาจจะเป็นทางออกที่ช่วยลดมุมมองของหญิงขายบริการที่ถูกกดทับจากวาทกรรมทางสังคมในทุกวันนี้