ออทิสติก เป็นความพิการที่ภาวะระบบประสาททำงานซับซ้อน เกิดความบกพร่องของพัฒนาการทางสมอง การทำงานของกล้ามเนื้อ พฤติกรรม อารมณ์ และการสื่อสาร การตอบสนองต่อโลกภายนอก รวมถึงการปฏิสัมพันธ์กับผู้อื่น วัตถุประสงค์ของบทความนี้คือ การนำแนวคิดพื้นที่สาธารณะ  ผ่านโลกชีวิตและระบบของ เจอเก้น  ฮาเบอร์มาส  มาเชื่อมโยงกับการสร้างเสริมศักยภาพด้านการเรียนรู้และการฝึกทักษะด้านอาชีพ  ผลการศึกษาพบว่า การสร้างเสริมศักยภาพที่สำคัญมาจากโลกชีวิต คือ ครอบครัว ซึ่งเคลื่อนตัวเข้าสู่ระบบผ่านกลไกการฟื้นฟูทางการแพทย์  ที่ต้องอาศัยผู้เชี่ยวชาญและระบบย่อย คือ เงินตราและอำนาจองค์กรภาคเอกชน และภาคประชาสังคมได้ทำหน้าที่บูรณาการทางสังคมในโลกชีวิตของบุคคลออทิสติกให้ดำเนินต่อไปได้  ในมิติของการเรียนรู้ การฝึกทักษะอาชีพและการมีงานทำ