การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาบทบาท แนวทางการดำเนินการขององค์กรสาธารณประโยชน์ ในการทำหน้าที่เป็นตัวกลางในกระบวนการช่วยเหลือไกลเกลี่ย ผู้มีปัญหาครอบครัวในคดีครอบครัว รวมถึงการใช้ข้อมูลพยานหลักฐานทาง นิติวิทยาศาสตร์ เพื่อส่งต่อดำเนินคดีในกระบวนการยุติธรรม การศึกษานี้ใช้การวิจัยเชิงปริมาณและการวิจัยเชิงคุณภาพ ผลการวิจัยเชิงปริมาณโดยใช้สถิติ Chi-square Test เพื่อวิเคราะห์สถิติเรื่องราวร้องทุกข์ของมูลนิธิปวีณาหงสกุลเพื่อเด็กและสตรี ย้อนหลัง 2 ปี ในปี พ.ศ. 2564 และปี พ.ศ. 2565 พบว่าการวิเคราะห์ Chi-square Test หาความสัมพันธ์ระหว่างผู้กระทำผิดและผู้ถูกกระทำ เมื่อพิจารณาค่า p-value ไม่ว่าจะเป็นคนในครอบครัว หรือไม่ใช่คนในครอบครัวกับคดีที่เกิดขึ้นไม่มีความสัมพันธ์กันในระดับทางสถิติที่ 0.05 ซึ่งคดีข่มขืน/อนาจารเกิดจากคนที่ไม่ใช่คนในครอบครัวมากกว่า และในส่วนของคดีทำร้ายร่างกาย/ทารุณกรรม เกิดจากคนในครอบครัวมากกว่า และผลการวิจัยเชิงคุณภาพจากการสัมภาษณ์แบบเจาะลึกประกอบกับการวิจัยเชิงเอกสาร เจ้าหน้าที่ผู้ปฏิบัติงานจริงจำนวน 2 กลุ่ม พบว่ามูลนิธิปวีณาหงสกุลเพื่อเด็กและสตรีจะมุ่งเน้นการแจ้งเบาะแสและการประสานงานร่วมกับหน่วยงานต่างๆเพื่อเข้าช่วยเหลือผู้ที่เกิดปัญหาครอบครัวในคดีครอบครัว ตั้งแต่กระบวนการเริ่มต้นจากการร้องทุกข์ไปจนถึงสิ้นสุดกระบวนการดำเนินคดี สำหรับมูลนิธิเพื่อการฟื้นฟูพัฒนาเด็กและครอบครัว (ฟอร์เด็ก) จะเน้นช่วยเหลือเด็กและครอบครัวโดยการให้ความรู้ ส่งเสริมอาชีพผู้ปกครอง และช่วยเหลือเด็กด้อยโอกาสและครอบครัวทุกข์ยากอย่างต่อเนื่องเพื่อลดระดับปัญหาเด็ก ครอบครัว ชุมชน และสังคม เพื่อการยกระดับคุณภาพชีวิตของผู้ได้โอกาสให้ดีขึ้น เป็นการช่วยเหลือป้องกันจากต้นเหตุเป็นสำคัญ โดยจะเห็นได้ว่าทั้งสององค์กรสาธารณประโยชน์มีบทบาทสำคัญในการช่วยเหลือผู้ประสบปัญหาครอบครัว แต่จะมีรูปแบบการดำเนินการ เป้าหมาย บทบาทและหน้าที่ในการช่วยเหลือแก้ปัญหาครอบครัวในประเทศไทยที่แตกต่างกันครอบครัว แต่จะมีรูปแบบการดำเนินการ เป้าหมาย บทบาทและหน้าที่ในการช่วยเหลือแก้ปัญหาครอบครัวในประเทศไทยที่แตกต่างกัน