แนวทางพัฒนาการฝึกอาชีพผู้ต้องขังกรณีศึกษาจังหวัดอ่างทอง

ชัยมงคล ไชยพงศ์

Abstract

การวิจัยครั้งนี้เป็นงานวิจัยเชิงคุณภาพ (Qualitative Research) ซึ่งมีวัตถุประสงค์ 2 ข้อ ได้แก่เพื่อศึกษาปัญหาและอุปสรรคในการฝึกอาชีพผู้ต้องขัง กรณีศึกษา เรือนจำจังหวัดอ่างทองและเพื่เสนอแนวทางพัฒนาการฝึกอาชีพผู้ต้องขัง กรณีศึกษา เรือนจำจังหวัดอ่างทอง สำหรับขอบเขตด้านผู้ให้ข้อมูลสำคัญในการวิจัยครั้งนี้ คือ ผู้ต้องขังที่กระทำผิดซ้ำและถูกคุมขัง ในเรือนจำจังหวัดอ่างทอง ในช่วงระหว่างปี 2564 – 2565 จำนวน 15 คน และนักทัณฑวิทยาที่มีประสบการณ์การทำงานในเรือนจำอ่างทอง 3 ปีขึ้นไป จำนวน 3 คน รวมทั้งสิ้น 18 คน ระเบียบวิธีวิจัยนี้เป็นแบบสัมภาษณ์แบบกึ่งโครงสร้าง(Semi-StructuredInterviews)เพื่อใช้ในการสัมภาษณ์เชิงลึกที่ผู้วิจัยได้พัฒนาขึ้นจากผลการทบทวนประเด็นสำคัญในงานวิจัยที่เกี่ยวข้องและวิเคราะห์ข้อมูลโดยวิธีการวิเคราะห์เนื้อหา (Content  Analysis) สรุปผลการวิจัยตามวัตถุประสงค์วิจัยพบว่า ปัญหาและอุปสรรคในการฝึกอาชีพผู้ต้องขัง กรณีศึกษา เรือนจำจังหวัดอ่างทอง ได้แก่ 1) โครงการการฝึกอาชีพมีไม่หลากหลาย 2) ไม่ได้มีโอกาสนำไปใช้จริง 3) ไม่สอดคล้องกับความต้องการของตลาดแรงงาน 4) ไม่สามารถนำมาเป็นรายได้หลักได้ 5) การยอมรับและให้โอกาสมากขึ้น แต่ขึ้นอยู่กับประพฤติตนคนแต่ละคน 6) ด้านงบประมาณและวัสดุ อุปกรณ์ เครื่องมือต่างๆ มีไม่เพียงพอ หรือล้าสมัย สำหรับข้อเสนอแนะอื่นๆ ได้แก่ 1) ควรฝึกอบรมโครงการที่สินค้าผลผลิตมีความต้องการของตลาด 2) ควรเชิญบุคคลภายนอกที่ประกอบอาชีพโดยตรง ที่มีความเชี่ยวชาญและประสบการณ์มาฝึกอบรม 3) ควรจัดให้มีการฝึกอบรมที่หลากหลาย 4) ควรมีหน่วยงานที่เกี่ยวข้องมาประสานงานอย่างบูรณาการ และข้อเสนอแนะในการทำวิจัยครั้งต่อไปนั้นควรมีการศึกษาการขอบเขตการฝึกอาชีพผู้ต้องขัง กรณีศึกษา เรือนจำอ่างทอง กรณีศึกษาในเรือนจำอื่น ๆ เพื่อเปรียบเทียบผลการศึกษา และ นำมาหาแนวทางแก้ไข และพัฒนา ร่วมกัน เพื่อให้เกิดการบูรณาการการดำเนินงาน เชิงนโยบายและเชิงปฏิบัติการอย่างมีประสิทธิภาพ เพื่อให้เกิดประโยชน์อย่างแท้จริง

 

Keyword : การฝึกอาชีพผู้ต้องขัง, ผู้ต้องขังหรือ นักโทษ, อาชญากรรม

Download :  PDF Full Text