แรงจูงใจในการบริการสาธารณะของเจ้าหน้าที่ชุดค้นหาและกู้ภัยในเมืองแห่งชาติ กรมป้องกันและบรรเทาสาธารณภัยกระทรวงมหาดไทย
ขจรยศ รณฤทธิพิบูล และ เกวลิน ศีลพิพัฒน์
Abstract
งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์ 1) เพื่อศึกษาระดับแรงจูงใจในการบริการสาธารณะของเจ้าหน้าที่ชุดค้นหาและกู้ภัยในเมืองแห่งชาติ กรมป้องกันและบรรเทาสาธารณภัย กระทรวงมหาดไทย และ2) เพื่อเปรียบเทียบระดับแรงจูงใจในการบริการสาธารณะของเจ้าหน้าที่ชุดค้นหาและกู้ภัยในเมืองแห่งชาติ กรมป้องกันและบรรเทาสาธารณภัย กระทรวงมหาดไทย จำแนกตามปัจจัยส่วนบุคคล และปัจจัยด้านตำแหน่งงาน กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการศึกษา คือ เจ้าหน้าที่ชุดค้นหาและกู้ภัยในเมืองแห่งชาติ กรมป้องกันและบรรเทาสาธารณภัย กระทรวงมหาดไทย จำนวน 118 คน การวิจัยครั้งนี้เป็นการวิจัยเชิงปริมาณโดยใช้แบบสอบถามออนไลน์เป็นเครื่องมือในการเก็บรวบรวมข้อมูล และวิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้สถิติเชิงพรรณนา ได้แก่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน ทดสอบสมมติฐานโดยการวิเคราะห์เปรียบเทียบโดยใช้ t-test และ F-test เพื่อหาความแตกต่างของตัวแปร 2 กลุ่ม และการวิเคราะห์ความแปรปรวนทางเดียว One-way ANOVA สำหรับการหาความแตกต่างของตัวแปรมากกว่า 2 กลุ่ม โดยกำหนดค่านัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 ผลการศึกษาพบว่า เจ้าหน้าที่ชุดค้นหาและกู้ภัยในเมืองแห่งชาติ กรมป้องกันและบรรเทาสาธารณภัย กระทรวงมหาดไทย มีแรงจูงใจในการบริการสาธารณะในภาพรวมอยู่ในระดับมากที่สุด (x? = 4.55) เมื่อพิจารณารายมิติ พบว่ามิติที่มีแรงจูงใจในการบริการสาธารณะที่มากที่สุด คือ มิติที่ 1 ความสนใจในการกำหนดนโยบาย (x? = 4.71) รองลงมา คือ มิติที่ 3 ความเห็นอกเห็นใจผู้อื่น (x? = 4.61) มิติที่ 2 ความมุ่งมั่นต่อผลประโยชน์สาธารณะ (x? = 4.51) และมิติที่ 4 การเสียสละส่วนตัว (x? = 4.37) ตามลำดับ
Keyword : เจ้าหน้าที่ชุดค้นหาและกู้ภัยในเมืองแห่งชาติ กรมป้องกันและบรรเทาสาธารณภัย, แรงจูงใจในการบริการสาธารณะ
Download : PDF Full Text
