การขยายตัวของสวนยางบนคาบสมุทรมาลายูและรัฐสยามตามเส้นทางรถไฟภาคใต้ พลวัตความสัมพันธ์ของ ชาวจีนกุลีจีนและพ่อค้ายางสิงคโปร์
ยุทธิยง ลิ้มเลิศวาที และ ณรงค์ เพ็ชรประเสริฐ
Abstract
การเติบโตของอุตสาหกรรมรถยนต์ในยุโรปและสหรัฐอเมริกาต้นศตวรรษที่ 20 เป็นปัจจัยที่ทำให้มีการขยายตัวของสวนยางในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ โดยเฉพาะในพื้นที่อาณานิคมมาลายูของอังกฤษ นักธุรกิจพ่อค้าอังกฤษเห็นโอกาสทางเศรษฐกิจในช่วงของการเติบโตของอุตสาหกรรมรถยนต์ ความต้องการวัตถุดิบยางพารามีการขาดแคลน ทำให้บริษัทของอังกฤษจำนวนมากได้เข้ามาลงทุนทำสวนยางเชิงพาณิชย์ในอาณานิคมมาลายู ช่วงก่อนสงครามโลกครั้งที่ 1 โดยมีพ่อค้า นักธุรกิจชาวจีนในในสิงคโปร์และมาลายูเป็นผู้บริหารจัดการฝั่งของอุปทานยางพารา ดูแลการปลูกยางการผลิตวัตถุดิบเพื่อป้อนให้กับอุตสาหกรรมรถยนต์ในยุโรปและสหรัฐอเมริกา รัฐบาลอาณานิคมอังกฤษได้ให้การส่งเสริมในการจัดหาที่ดินค่าเช่าราคาถูกและแรงงานกุลีชาวจีนและอินเดียใต้ จนทำให้พื้นที่อาณานิคมมาลายูได้กลายเป็นผู้ผลิตยางพารามากที่สุด เมื่อยางพาราเป็นพืชเศรษฐกิจความมั่งคั่งใหม่ของเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ในต้นศตวรรษที่ 20 ทำให้เจ้าพระยารัษฎานุประดิษฐ์เห็นโอกาสทางธุรกิจที่รัฐสยามควรให้การส่งเสริม ได้ให้กระทรวงการต่างประเทศของรัฐสยาม ประสานงานทางการทูตไปยังอังกฤษเพื่อขอซื้อพันธุ์ยางพารานำเข้ามาปลูกในรัฐสยาม และในช่วงเวลาดังกล่าวรัฐบาลสยามมีการสร้างเส้นทางรถไฟในภาคใต้โดยใช้แรงงานกุลีชาวจีนเข้ามาสร้างทางรถไฟขณะเดียวกันรัฐบาลสยามได้มีนโยบายส่งเสริมให้ชาวจีนเข้ามาทำสวนยางในพื้นที่ป่าสองข้างทางรถไฟในภาคใต้เพื่อเป็นสินค้าส่งออก กลุ่มชาวจีนฝูเจี้ยนซึ่งมีประสบการณ์การทำสวนยางมา
Keyword : กุลีชาวจีน, ยุคตื่นยาง , รัฐสยาม, อาณานิคมช่องแคบ, พ่อค้าชาวสิงคโปร์
Download : PDF Full Text
